Kechasi soat ikki. Uyimizning hovlisida choy ichib o'tiribman, stol ustida bir piyola choy, yarim non, va bir oz qolgan qovun po'sti. Xotinim va bolalar uxlab qolishgan, faqat itimiz hovlining chetida bir joyda yotibdi. Men esa uxlay olmayapman — kechqurun ishdan qaytganimda, hamma narsa joyida bo'lmagandek tuyuldi. Shunday paytda telefonni qo'limga olib, bir havolani ochib qoldim. Dugonam ikki hafta oldin yuborgan ekan, men esa o'qimay qo'yganman. Ochib ko'rdim, va o'sha kundan boshlab tungi uyqusizliklarim biroz ma'noga to'la boshladi.

Rostini aytsam, men futbolni yaxshi ko'rardim, lekin hech qachon jiddiy kuzatuvchi bo'lmaganman. Maktabda bir oz o'ynardim, keyin kollej, keyin ish, keyin oila — hammasi orqaga surib qo'ydi. Faqat katta turnirlar bo'lganda do'stlar bilan choyxonalarda o'tirib, bitta-ikkita o'yinni ko'rardim. Lekin shu kechada o'sha havolani ochib, o'zimni kutilmaganda bir dunyoga kirib qolgan holda topdim. Sahifa sodda, ortiqcha reklamasiz, hamma narsa o'zbek tilida edi — bu meni hayratlantirdi, chunki odatda bunday saytlar ingliz tilida bo'ladi yoki ruscha, va men har safar tarjima qilishga qiynalardim. Bu yerda esa hammasi tushunarli, tez, qulay. Men o'sha kechada O'zbekiston Superligasi jadvalini ko'rdim, keyingi hafta qaysi jamoa kim bilan o'ynashini yozib oldim, hatto o'zimga kuldim: kechasi bilan uyqusiz o'tirgan odam, telefonni qo'lida ushlab, futbol jadvalini o'rganib o'tiribdi.

Ertasi kuni kechqurun, bolalar uxlagach, yana ochdim — bu safar Italiya A Seriyasi natijalarini ko'rdim, kechagi o'yinda qanday gol urilganini o'qidim. O'sha paytda o'zimni g'alati his qildim, lekin bu g'alatilik menga yoqdi. Bir hafta o'tdi, men har kuni kechqurun, uy ishlaridan bo'shagach, o'n-o'n besh daqiqa bo'lsa ham, saytga kirib, yangiliklarni ko'rib chiqardim. Bir kuni kechqurun, hovlida choy ichib o'tirib, https://futbolchi.com/superliga havolasini ochdim va O'zbekiston Superligasida navbatdagi tur natijalarini ko'rdim — o'sha kuni mening sevimli jamoam g'alaba qozongan ekan, men esa buni birinchi bo'lib bildim, hatto qo'shnimga qo'ng'iroq qilib, "eshitdingmi, bugun biz yutdik" dedim. U hayron bo'ldi: "sen qayerdan bilding, sen futbolga qiziqasanmi?" Men kulib, "bir sayt bor, juda tez xabar beradi" dedim. O'sha kundan boshlab men o'zimni kuzatuvchi deb his qila boshladim.

Lekin hammasi shunchaki oson bo'lmadi. Bir kuni kechqurun, bolalar uxlagach, telefonni qo'limga oldim, lekin internet sekinlashib qolgan edi — uyimizdagi Wi-Fi uzoqdan keladi, ba'zan kechqurun ishlamay qoladi. Men saytni ochmoqchi bo'ldim, lekin sahifa yuklanmadi, qayta-qayta urindim, hech narsa chiqmadi. Xotinim uyqudan turib, menga qarab "nima bo'ldi, yana o'sha telefoningmi?" dedi, men esa "yo'q, hech narsa" deb javob berdim, lekin ichimda g'azablandim. O'sha kecha men o'zimga savol berdim: "bu sayt haqiqatan ham shunchalik muhimmi? men nimaga shunchalik berilib ketdim?" Keyin telefonni qo'yib, choy ichdim, ertasi kuni esa yana urinib ko'rdim — bu safar hammasi ishladi, va men o'sha kuni kechqurun Fransiya Liga 1 o'yinlarining natijalarini ko'rdim, hatto o'zim ham hayratda qoldim: men endi nafaqat O'zbekiston, balki Yevropa ligalarini ham kuzatayotgan ekanman.

O'sha kundan keyin men o'zimni boshqacha his qila boshladim. Kechqurun uy ishlaridan bo'shagach, charchoq bo'lsa ham, telefonni qo'lga olib, bir-ikki daqiqa saytga kirish odat bo'lib qoldi. Bir kuni kechqurun, qo'shnim bilan hovlida gaplashib, u menga "sen nimaga shunchalik futbolga berilib ketding?" deb so'radi. Men kulib, "bilasanmi, bir sayt topdim, hamma narsa real vaqtda yangilanadi, o'zbek tilida, qulay" dedim. U qiziqib, "qaysi sayt?" deb so'radi, men esa "Futbolchi" deb javob berdim va telefonimni chiqarib, ko'rsatdim. U ham ochib ko'rdi, va o'sha kechadan boshlab u ham kuzatuvchi bo'lib qoldi. Endi biz har kuni kechqurun bir-birimizga qo'ng'iroq qilib, "bugun kim yutdi?" deb so'raymiz, va bu bizning kundalik suhbatimizga aylandi.

Lekin eng qiziq voqea bir oy oldin bo'ldi. O'sha kuni men ishdan juda charchagan holda qaytdim, kechqurun bolalar bilan dars qildim, keyin ularni uxlatdim, o'zim esa hovlida choy ichib o'tirdim. Telefonni qo'limga oldim, futbolchi havolasini ochdim — va o'sha kuni O'zbekiston Superligasida kutilmagan natija bo'lgan ekan: autsayder jamoasi yetakchini yutgan. Men hayratda qoldim, chunki bu haqda hech kim hali gapirmagan edi, hatto radio ham aytmagan. Men darhol qo'shnimga qo'ng'iroq qildim, u ham hayron bo'ldi: "sen qayerdan bilding?" Men kulib, "bir sayt bor, juda tez" dedim. O'sha kechada men o'zimni juda yaxshi his qildim — charchoq ham unutildi, asabiylik ham yo'qoldi, faqat bir oz g'alaba hissi qoldi. Xotinim uyqudan turib, menga qarab "sen bugun nimadir yaxshi xabar olganga o'xshaysan" dedi, men esa "ha, haqiqatan ham" deb javob berdim. U kuldi, choy qo'ydi, biz birga o'tirdik, men unga o'sha o'yin haqida gapirib berdim, u esa tingladi, hatto ba'zi joylarida "ha, men ham eshitdim" dedi.

O'sha kundan boshlab men o'zimni boshqacha his qila boshladim. Futbol endi shunchaki o'yin emas, balki meni kundalik tashvishlardan chalg'itadigan, qo'shnim bilan suhbatlashadigan, hatto xotinim bilan birga o'tiradigan mavzuga aylandi. Men endi har kuni kechqurun, uy ishlaridan bo'shagach, o'n-o'n besh daqiqa bo'lsa ham, saytga kirib, yangiliklarni ko'rib chiqaman. Ba'zan charchoq bo'lsa ham, telefonni qo'lga olib, bir-ikki daqiqa o'tirish odat bo'lib qoldi. Va har safar o'sha havolani ochganimda, o'zimni bir oz yengil his qilaman — go'yo kunlik tashvishlar bir zumga chetga suriladi, va men faqat o'yinni kuzataman, hech narsa haqida o'ylamayman.

Xulosa qilib aytadigan bo'lsam, men bu saytni tasodifan topdim, lekin endi u mening kundalik hayotimning bir qismiga aylandi. Agar siz ham futbolga qiziqsangiz, lekin qayerdan boshlashni bilmasangiz, men sizga bu saytni tavsiya qilaman — hammasi o'zbek tilida, tez, qulay, va eng muhimi, real vaqtda yangilanadi. Men o'zim uchun bu saytni topdim, va endi har kuni kechqurun, choynak qaynayotganda, telefonni qo'lga olib, bir-ikki daqiqa o'tirish mening eng yoqimli odatimga aylandi. Va buning uchun men minnatdorman — chunki ba'zan eng kichik narsa, masalan, bir havola, uyqusiz tungi soatlarni yangi rang bilan to'ldirishi mumkin.