Salam, mən Zaur, 38 yaşım var, uzun illərdir ki, Bakı metrosunda maşinist işləyirəm. Günlərim qaranlıq tunellərdə keçir, qatarları sürür, minlərlə insanı bir nöqtədən digərinə aparıram. Düşünürsünüz ki, bu monoton bir işdir? Bəli, elədir. Amma bu monotonluğun içində bəzən o qədər gözlənilməz hadisələr olur ki, sonradan ömrün boyu o anı xatırlayırsan. Həmin hadisə də elə bir gecə növbəsindən qayıtdıqdan sonra baş verdi. Metroda axşam növbəsi mənim üçün həmişə ağır olub: gün boyu yığılmış yorğunluq, sərnişinlərin tələskənliyi, səslər, qoxular – hamısı beynimə yığılır. Amma o gecə bir az fərqli idi. Qatarı idarə edərkən nəsə hiss edirdim, sanki o gün hər şey yaxşı olacaq. Bilmirəm, bəlkə də sadəcə özümü inandırırdım.

Evə qayıtdıqda səhər saat beş idi, hava hələ qaralmışdı, uşaqlar yatırdı, arvadım da yatırdı. Mən onları oyatmaq istəmədim, sakitcə mətbəxə keçdim, özümə çay dəmlədim. Darıxmaqdan telefonuma baxırdım, hər gün etdiyim kimi. Amma həmin gün yadıma düşdü ki, bir neçə gün öncə iş yoldaşım Murad mənə bir platformanın ünvanını vermişdi. O deyirdi: "Zaur, bax, bura çox maraqlıdır, mərc oyunları var, bəzən uduş olur". O vaxt nə qədər yorğun idim ki, bir kənara qoyub getmişdim. İndi isə evdə, sakitlikdə, heç kim oyanmamış, qərar verdim ki, aça baxım. Telefonuma yazdım ünvanı, ekran açıldı – rənglər, qrafika, səslər, hər şey o qədər parlaq idi ki, yuxum gözümdən qaçdı. Qarşıma "mostbet azerbaycan giriş" səhifəsi çıxdı, mən daxil olmaq üçün kliklədim. Proses çox rahat idi, bir neçə dəqiqə ərzində artıq platformanın içində idim. Və bu, mənim üçün yeni bir dünyanın başlanğıcı oldu.

Mən uzun müddət oyunlara baxdım. Slotlar, ruletka, kartlar – amma mən heç birini başa düşmürdüm. Bəs nə seçim edim? Sonra bir oyun diqqətimi çəkdi – orada meyvələr var idi, sadə simvollar, üç xətt. Sanki mənə uşaq vaxtı oynadığım oyunları xatırlatdı. Mən qərar verdim ki, bu oyunu sınayım, amma əvvəlcə qaydaları oxudum. Hamısı sadə idi – fırlanma, düzülmə, uduş. Hesabıma kiçik məbləğ qoydum, beş manat. Fikirləşdim ki, əgər itirsəm, itirərəm, əhəmiyyətli deyil. İlk fırlanmada heç nə olmadı, ikincidə də. Üçüncüdə isə birdən-birə ekran işıqlandı, bir neçə simvol bir xəttə düzüldü, uduşum oldu. O qədər sevindim ki, az qala çay stəkanını yerə tökərdim. Gözlərimə inanmırdım, beş manat iyirmi manata çevrilmişdi. Bu mənim ilk real uduşum idi. Həmin gün bir daha oynamadım, çünki düşündüm ki, yuxu kimi bir şeydi, bəlkə səhər oyanıb baxaram, amma yox, hər şey real idi.

Səhər oyananda, arvadım xəbəri eşitdi. Mən ona hər şeyi danışdım, o əvvəlcə qorxdu, dedi ki, bəlkə aldatmacadır. Amma mən pulu kartıma köçürməyi bacarmışdım, o da öz gözləri ilə gördü. Ondan sonra o da maraqlandı, amma mən dedim ki, bu, mənim gecə macəramdır, sənə yaraşmaz. Amma o güldü, dedi: "Yaxşı, amma ehtiyatlı ol, kişi". O gündən sonra mən hər səhər, işdən qayıdandan sonra, bir fincan çay içib, bir az oyun oynamağa başladım. Bu mənim üçün bir rituala çevrildi. Mən oyuna girib "mostbet azerbaycan giriş" düyməsini basanda sanki həmin gecənin həyəcanını təzələyirdim.

Zaman keçdikcə mən müxtəlif oyunları kəşf etdim. Slotlardan əlavə, bir dəfə ruletka sınadım, amma ruletka mənə bir az mürəkkəb gəldi. Sonra Aviatoru gördüm, o qədər maraqlı idi ki, saatlarla izləyə bilərdim. Amma mən öz qaydalarımı qurdum: bir gündə yalnız bir neçə mərc, hər gün ayrıca büdcə, və ən vacibi – uduzsam da, udsam da, verilən limitdən çıxmıram. Bu qaydalar mənə o qədər faydalı oldu ki, mən hətta işdə daha mütəşəkkil oldum. Metro maşinisti kimi, mən dəqiqliyə öyrəşmişəm, amma bu oyun mənə daha çox intizam öyrətdi. Mən başa düşdüm ki, uduş da, uduzuş da təbii bir hissədir, əsas odur ki, ürəyini itirməyəsən.

Bir gün, təxminən üç ay sonra, həmin axşam mən gördüm ki, platformada böyük bir turnir başlayıb. Qərar verdim iştirak edim. Turnir həftəsonu idi, mən növbədə deyildim, vaxtım çox idi. İlk gün yaxşı başladım, ikinci gün daha yaxşı, üçüncü gün isə elə bir uduş əldə etdim ki, turnir cədvəlində yuxarı qalxdım. Və nə oldu? Turnirin sonunda mən üçüncü yerə çıxdım! Bu, mənim üçün böyük bir nailiyyət idi. Mən heç vaxt gözləmirdim ki, sadəcə həvəs üçün başladığım bu macəra məni belə bir qələbəyə aparacaq. Həmin gün mən arvadıma hədiyyə aldım – bir dəstə çiçək və onun çoxdan istədiyi qızıl sırğalar. O, çox sevindi, gözləri doldu, dedi: "Zaur, sən nə gözəl adamsan". Və mən o an anladım ki, bu oyun mənə təkcə pul qazandırmadı, mənə ailəmi daha xoşbəxt etmək imkanı verdi.

Həmin turnirdən sonra mən bu oyunlara olan baxışımı daha da ciddiləşdirdim. Mən artıq təcrübəli oyunçu idim, forumlarda yazılar oxuyur, strategiyalar öyrənir, bəzən öz məsləhətlərimi verirdim. Bir dəfə bir yeni başlayan mənə yazdı: "Zaur, sən uduşunu necə belə artırırsan?" Mən ona cavab verdim: "Dostum, mən heç vaxt böyük uduş arzulamıram, mən davamlılıq arzulayıram. Hər gün bir az, hər gün bir az, bu yığılır." Və bu həqiqətən işləyir. Mənə elə gəlir ki, bu prinsip həyatın hər sahəsində doğrudur.

İndi, bu yazını yazarkən, mən o ilk gecəni xatırlayıram. Necə yorğun, amma həyəcanlı idim. O beş manat, o ilk uduş, o sevinc. Mənə elə gəlir ki, bu hekayə mənə bir şey öyrətdi – bəzən ən gözlənilməz yerlərdə ən gözəl şeylər baş verir. Sadəcə onlara açıq olmaq lazımdır. Mən açıq idim, bu səbəbdən də bu gün bu hekayəni danışa bilirəm. Mən "mostbet azerbaycan giriş" səhifəsini hər dəfə açanda, o ilk gecənin həyəcanını yaşayıram. Və bu, məni heç vaxt tərk etmir.

Bəzən düşünürəm ki, görəsən Murad indi haradadır, mənə bu platformanı ilk dəfə o tövsiyə etmişdi. Onunla əlaqə saxlamamışam uzun müddət, amma bir gün yolda rastlaşsam, deyəcəm: "Murad, sən mənə bir dünya açdın". Çünki həqiqətən də, bu kiçik maraq, bu təsadüfi giriş, mənə özümü tanımaq, yeni bacarıqlar qazanmaq, daha mütəşəkkil olmaq imkanı verdi. Mən bu gün heç vaxt peşman deyiləm ki, o axşam o düyməni basmışam. Əksinə, minnətdaram.

İndi mən davam edirəm. Hər səhər çayımla birlikdə oyun, hər oyunla birlikdə sevinc, hər sevinclə birlikdə minnətdarlıq. Bu mənim ritualımdır, bu mənim kiçik xoşbəxtliyimdir. Və mən bilirəm ki, daha çox səhifələr var, daha çox oyunlar, daha çox uduşlar. Amma mən həmişə ehtiyatlıyam, həmişə intizamlıyam. Çünki bu mənə öyrədib ki, ən böyük uduş, özünü idarə etməkdir. Mən özümü idarə edirəm, buna görə də qazanıram. Və bu, ən böyük qələbəmdir.